Arheolozi u jugozapadnoj Nemačkoj otkrili su izuzetno očuvane organske ostatke iz keltske grobnice stare više od 2.600 godina i to zahvaljujući drevnim pljačkašima grobova.

Istraživanja monumentalnog tumula kod Riedlingen, započeta 2023. godine, donela su jedno od najznačajnijih otkrića za proučavanje ranokeltskih elita u poslednjim decenijama. Iako je grobnica opljačkana još u antičko doba, arheolozi su u slojevima koje su pljačkaši ostavili iza sebe pronašli retko očuvane predmete od drveta, tekstila i drugih organskih materijala.

Spomenik za elitu gvozdenog doba

U središtu tumula, prečnika oko 65 metara i prvobitne visine od najmanje šest metara, nalazila se drvena grobna komora, izrađena od hrastovih dasaka. Zahvaljujući primeni metode dendrohronologije, utvrđeno je da je drvo posečeno 584. godine pre n. e., što precizno datuje grobnicu u vrhunac razvoja rane keltske kulture.

• Pronađena keltska kneževska grobnica ispod humke
• Keltske žene vladale Britanijom pre 2.000 godina
• Zapanjujuća nova saznanja o kneževskim humkama u Atenici kod Čačka

Ovaj period poklapa se sa procvatom obližnjeg utvrđenog naselja Heuneburg, jednog od najvažnijih političkih i ekonomskih centara severno od Alpa, često opisanog kao „najstariji grad“ tog regiona.

Pljačka kao neočekivani saveznik arheologije

Iako su pljačkaši, verovatno u 4. ili 3. veku pre n. e., nasilno prodrli u grobnicu, njihov interes bio je isključivo usmeren na metalne predmete – nakit, oružje i luksuzne aplikacije. Predmeti od drveta, kože, krzna i tekstila za njih nisu imali vrednost, pa su ih odbacili u iskopani tunel. Upravo je ta odluka omogućila njihovo očuvanje.

Podzemne vode stvorile su anaerobne uslove, bez prisustva kiseonika, koji su sprečili raspadanje organskih materijala. U takvom okruženju preživeli su predmeti koji se uobičajeno gotovo nikada ne sačuvaju u arheološkom kontekstu.

Tragovi nasilja i fragmenti života

Na dnu pljačkaškog tunela pronađeni su i razbacani skeletni ostaci mladića starog između 17 i 19 godina. Položaj kostiju ukazuje na to da je telo nasilno izvučeno iz komore.

Među ostacima su identifikovane i falange kandži mrkog medveda, što sugeriše da je pokojnik bio položen na medveđem krznu ili u njega umotan. Reč je o simbolički snažnom elementu koji se često dovodi u vezu sa statusom i identitetom elite.

Nameštaj, kočija i izgubljeni luksuz

Najimpresivniji deo nalaza čine drveni predmeti izuzetne izrade. Među njima su fragmenti nameštaja: stolica ili klupe, mali sto, kao i delovi kola. Pronađeni su i ukrašeni elementi sa geometrijskim motivima, uključujući profilisane letvice, poprečne šipke i rezbarene završetke.

Ovi nalazi ukazuju da je grobnica bila bogato opremljena, što potvrđuje visok društveni status pokojnika. Iako su metalni predmeti izgubljeni, očuvani organski materijal omogućava rekonstrukciju složenog pogrebnog inventara.

Posebno se izdvaja fragment brezove kore sa urezanim dekoracijama, među kojima se prepoznaje stilizovani konj. Takvi figurativni prikazi izuzetno su retki u ranokeltskoj umetnosti 7. i početka 6. veka pre n. e., i do sada su bili poznati gotovo isključivo na metalnim i keramičkim predmetima.

Ovo otkriće prvi put jasno pokazuje da su slični motivi postojali i na organskim materijalima, koji se, po pravilu, ne očuvaju.

Izvor: Saopštenje